Obowiązki podmiotu leczniczego w razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta i jego śmierci

Podmiot leczniczy wykonujący działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne jest obowiązany:

1) w razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta, powodującego zagrożenie życia lub w razie jego śmierci, niezwłocznie zawiadomić wskazaną przez pacjenta osobę lub instytucję, lub przedstawiciela ustawowego;

2) w razie śmierci pacjenta:

a) należycie przygotować zwłoki poprzez ich umycie i okrycie, z zachowaniem godności należnej osobie zmarłej, w celu ich wydania osobie lub instytucji uprawnionej do ich pochowania, o której mowa w ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych. Czynności te nie stanowią przygotowania zwłok zmarłego pacjenta do pochowania,

b) przechowywać zwłoki nie dłużej niż przez 72 godziny, licząc od godziny, w której nastąpiła śmierć pacjenta.

Nie pobiera się opłat za czynności, o których mowa wyżej.

Dopuszcza się pobieranie opłaty za przechowywanie zwłok pacjenta przez okres dłuższy niż określony w pkt 2 lit. b od osób lub instytucji uprawnionych do pochowania zwłok na podstawie ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych oraz od podmiotów, na zlecenie których przechowuje się zwłoki w związku z toczącym się postępowaniem karnym. Opłaty nie pobiera się, jeżeli przepisy odrębne tak stanowią.

Zwłoki pacjenta mogą być przechowywane w chłodni dłużej niż 72 godziny, jeżeli:

1) nie mogą zostać wcześniej odebrane przez osoby lub instytucje uprawnione do pochowania zwłok pacjenta;

2) w związku ze zgonem zostało wszczęte dochodzenie albo śledztwo, a prokurator nie zezwolił na pochowanie zwłok;

3) przemawiają za tym inne niż wymienione w pkt 1 i 2 ważne przyczyny, za zgodą albo na wniosek osoby lub instytucji uprawnionej do pochowania zwłok pacjenta.

W przypadku, gdy zwłoki niepochowane przez osoby najbliższe zmarłego albo  nieprzekazane publicznej uczelni medycznej albo publicznej uczelni prowadzącej  działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych są chowane przez gminę właściwą ze względu na miejsce zgonu, a w przypadku osób pozbawionych wolności zmarłych w zakładach karnych lub aresztach śledczych – przez dany zakład karny lub areszt śledczy, z wyjątkiem zwłok osób, które uwolniły się z zakładu karnego lub aresztu śledczego, oraz osób, które przebywały poza terenem zakładu karnego lub aresztu śledczego, w szczególności w trakcie korzystania z zezwolenia na czasowe opuszczenie tego zakładu lub aresztu bez dozoru lub asysty funkcjonariusza Służby Więziennej, dopuszcza się pobieranie od gminy opłaty za przechowywanie zwłok pacjenta za okres przypadający po upływie 3 dni od dnia powiadomienia gminy o konieczności pochowania zwłok pacjenta w związku z niepochowaniem ich przez inne uprawnione osoby lub instytucje.

Zwłoki pacjenta mogą być poddane sekcji, w szczególności gdy zgon tej osoby nastąpi przed upływem 12 godzin od przyjęcia. włoki pacjenta nie są poddawane sekcji, jeżeli przedstawiciel ustawowy tej osoby wyraził sprzeciw lub uczyniła to ta osoba za życia. O zaniechaniu sekcji zwłok z przyczyny określonej wyżej sporządza się adnotację w dokumentacji medycznej i załącza sprzeciw.

Reguł powyższych nie stosuje się w przypadkach:

1) określonych w Kodeksie postępowania karnego i Kodeksie karnym wykonawczym oraz aktach wykonawczych wydanych na ich podstawie;

2) gdy przyczyny zgonu nie można ustalić w sposób jednoznaczny;

3) określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

W dokumentacji medycznej pacjenta sporządza się adnotację o dokonaniu albo zaniechaniu sekcji zwłok, z odpowiednim uzasadnieniem.

Dokonanie sekcji zwłok nie może nastąpić wcześniej niż po upływie 12 godzin od stwierdzenia zgonu. Jeżeli zachodzi potrzeba pobrania ze zwłok komórek, tkanek lub narządów, przeprowadzenie sekcji zwłok przed upływem 12 godzin, przy zachowaniu zasad i trybu przewidzianych w przepisach o pobieraniu, przechowywaniu i przeszczepianiu komórek, tkanek i narządów, może zarządzić kierownik, a jeżeli kierownik nie jest lekarzem, upoważniony przez niego lekarz albo lekarz upoważniony przez zarząd spółki kapitałowej.

Polecamy Państwa uwadze nasze opracowania oparte na ogromnym doświadczeniu w prowadzeniu spraw dotyczących szeroko rozumianych błędów medycznych. Poniżej proszę wybrać interesujący Państwa temat.

  1. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za błąd medyczny lekarza w szpitalu
  2. Odpowiedzialność lekarza jako pracownika szpital za błąd medyczny
  3. Jak udowodnić błąd medyczny lekarza lub szpitala
  4. Zgoda pacjenta na zabieg medyczny lub operację,a jej brak czy zmiana
  5. Co wpływa na uzyskanie wysokiego odszkodowania czy zadośćuczynienia przy wypadku czy błędzie medycznym
  6. Zastosowanie nieprawidłowych, błędnych leków i metod leczenia przez lekarza jako błąd medyczny
  7. Wina organizacyjna szpitala i lekarza, a błąd medyczny
  8. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za śmierć członka rodziny czy osoby najbliższej
  9. Przyczynienie się do wypadku czy błędu medycznego, a obniżenie odszkodowania i zadośćuczynienia
  10. Odpowiedzialność, odszkodowanie i zadośćuczynienie na przyszłość za wypadek lub błąd medyczny
  11. Nieważność zgody pacjenta na operacje czy zabieg przez lekarza w szpitalu
  12. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za złamanie nogi
  13. Wojewódzka komisja do spraw orzekania o zdarzeniach i błędach medycznych
  14. Ubezpieczenie OC lekarza, szpitala, placówki medycznej, a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  15. Obowiązki podmiotu leczniczego w razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta i jego śmierci
  16. Prawa oraz obowiązki lekarza i dentysty w leczeniu pacjenta, a błąd medyczny oraz diagnostyczny
  17. Wadliwy, popsuty, niesprawny czy uszkodzony sprzęt lub urządzenie w szpitalu jako błąd medyczny.
  18. Renta jako odszkodowanie z tytułu zwiększonych potrzeb i utraconych zarobków w pracy poszkodowanego
  19. Przedawnienie odszkodowania i zadośćuczynienia za błąd medyczny
  20. Zakażenie, zarażenie pacjenta gronkowcem w szpitalu, a odszkodowanie za błąd medyczny
  21. Zakażenie wirusem, bakterią w szpitalu przez lekarza a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  22. Zbędna operacja i przekroczenie zakresu zgody pacjenta
  23. Martwica skóry czy kończyny oraz odleżyny jako zaniedbanie pacjenta przez szpital lub lekarza, a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  24. Wycięcie tarczycy i porażenie fałdu głosowego, a niepouczenie o konsekwencjach operacji
  25. Operacja nosa przez chirurga plastyka jako odszkodowanie za błąd medyczny
  26. Nieudzielenie pomocy osobie przez lekarza w sytuacji niebezpieczeństwa utraty życia lub zdrowia
  27. Obowiązek i odmowa udzielenia pomocy medycznej przez lekarza
  28. Nieprawidłowo wykonany zabieg plastyczny, estetyczny i chirurgiczny przez lekarza jako błąd medyczny
  29. Pozostawienie ciała obcego w polu operacyjnym, czyli ciele pacjenta jako błąd medyczny
  30. Niedotlenienie dziecka przy porodzie, a odszkodowanie za błąd medyczny
  31. Poród dziecka w sposób naturalny albo cesarskim cięciem, a odszkodowanie za błąd medyczny
  32. Operacja i amputacja piersi jako błąd medyczny
  33. Wadliwa diagnoza prenatalna, USG, wady genetyczne i schorzenia dziecka, a odszkodowanie od lekarza czy szpitala za błąd medyczny
  34. Powikłania, kalectwo i śmierć przy porodzie dziecka (noworodka) jako odszkodowanie za błąd medyczny
  35. Badania prenatalne i prawo kobiety do przerwania ciąży lub aborcji, a odszkodowanie
  36. Bezprawne pozbawienie zdolności płodzenia poprzez podwiązanie jajowodów i sterylizacja jako odszkodowanie za błąd medyczny
  37. Odszkodowanie od Policji czy Straży Miejskiej za pobicie czy złamanie
  38. Wypadek klienta w sklepie, a odszkodowanie

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości z zakresu prawa medycznego, pozostajemy do Państwa dyspozycji.

Z wyrazami szacunku.

Obowiązki podmiotu leczniczego w razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta i jego śmierci
5 (100%) 21 votes

Skomentuj, czekamy :)

Komentarz