Odstąpienie i odmowa leczenia pacjenta przez lekarza w szpitalu, placówce medycznej czy przychodni

Lekarz może nie podjąć lub odstąpić od leczenia pacjenta, o ile nie zachodzi przypadek niecierpiący zwłoki. W przypadku odstąpienia od leczenia, lekarz ma obowiązek dostatecznie wcześnie uprzedzić o tym pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego bądź opiekuna faktycznego i wskazać realne możliwości uzyskania tego świadczenia u innego lekarza lub w podmiocie leczniczym. Jeżeli lekarz wykonuje swój zawód na podstawie stosunku pracy lub w ramach służby, może nie podjąć lub odstąpić od leczenia, jeżeli istnieją poważne ku temu powody, po uzyskaniu zgody swojego przełożonego. W przypadku odstąpienia od leczenia lekarz ma obowiązek uzasadnić i odnotować ten fakt w dokumentacji medycznej.

Według art. 7 Kodeksu Etyki Lekarskiej, lekarz może nie podjąć się leczenia chorego lub od niego odstąpić w szczególnie uzasadnionych wypadkach, z wyjątkiem przypadków niecierpiących zwłoki. Lekarz, który nie podejmuje się leczenia albo od niego odstępuje, powinien wskazać choremu inną możliwość uzyskania pomocy lekarskiej. Poważne powody, to przyczyny, które obiektywnie mają racjonalne uzasadnienia, a równocześnie są na tyle istotne, że usprawiedliwiają decyzję lekarza o niepodjęciu lub zaprzestaniu kontynuacji leczenia. Przykładowo: niewłaściwe zachowanie się wobec lekarza, częste niestosowanie się do zaleceń lekarza ograniczające proces leczenia, uchylanie się od uiszczenia umówionego honorarium. Odstąpienie mogą też uzasadniać przyczyny leżące po stronie lekarza, przykładowo: jego stan wyczerpania, zmęczenie, bardzo trudna sytuacja życiowa, w jakiej znalazł się on sam lub osoba mu bliska, zmiana miejsca zamieszkania. Odmowy nie mogą uzasadniać przyczyny błahe, stanowiące tylko pretekst, żeby się pozbyć niewygodnego z takich lub innych względów pacjenta. Odmowa lekarza wykonania w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej zabiegu operacyjnego, którego celowość stwierdzono, nie może być dowolną decyzją tego lekarza, a wymaga istnienia poważnych powodów stwierdzonych stosownymi konsultacjami oraz szczegółowego uzasadnienia w dokumentacji medycznej. W razie odmowy wykonania zabiegu leczniczego szkodę pacjenta stanowi nie tylko pogorszenie jego stanu zdrowia, lecz również utrzymywanie się rozstroju zdrowia, jeśli w wyniku zabiegu mógł on zostać wyeliminowany.

Prawo każdego człowieka do ochrony zdrowia i równego dostępu do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych jest jednym z fundamentalnych praw, zagwarantowanych w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., a poprzednio w art. 70 ust. 1 Konstytucji z 1952 r. Prawo to konkretyzowane jest w ustawach szczególnych, przede wszystkim w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, a także w przepisach ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza, a poprzednio ustawy z dnia 28 października 1950 r. o zawodzie lekarza. Zgodnie z powołanymi przepisami pacjent ma między innymi prawo do świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom wiedzy medycznej, co oznacza także prawo do zabiegu operacyjnego, jeśli stan jego zdrowia tego wymaga.

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji.  Prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Odstąpienie i odmowa leczenia pacjenta przez lekarza w szpitalu, placówce medycznej czy przychodni
5 (100%) 22 votes

Skomentuj, czekamy :)

Komentarz