Zastosowanie nieprawidłowych, błędnych leków i metod leczenia przez lekarza jako błąd medyczny

Zła diagnoza lekarza, czy błąd w toku leczenia dla wielu pacjentów kończy się znacznym pogorszeniem stanu zdrowia, a nawet śmiercią. W części przypadków jest to spowodowane błędem w sztuce lekarskiej (medycznej), czyli naruszeniem przez lekarza podejmującego czynność medyczną obowiązujących go zasad postępowania. Zasady te muszą wynikać z nauki i praktyki medycznej, tak aby można było udowodnić lekarzowi, że naruszył on obowiązek ostrożnego zachowania. Obowiązek wykonywania zawodu zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy i z należytą starannością, zapisany w ustawie z 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, zawiera w sobie także obowiązek uzyskania dostatecznych informacji o stosowanym produkcie. W przypadku środków farmaceutycznych informacji takich dostarcza charakterystyka produktu leczniczego, zaś w przypadku wyrobów medycznych właśnie instrukcja użycia.

Lekarz i zakład leczniczy nie odpowiadają za niepożądane uboczne skutki leku. Za szkodę wyrządzoną pacjentowi odpowiedzialność może ponosić wówczas producent na zasadzie ryzyka zgodnie z przepisami o odpowiedzialności za produkt, chyba że skutki te ujawniły się na skutek postępu nauki i dane państwo wyłączyło odpowiedzialność za ryzyko rozwoju. Jeżeli jednak skutki te były do przewidzenia przez lekarza na skutek wadliwego sposobu stosowania leku lub stosowania go u niewłaściwego pacjenta (który nie został należycie zbadany) albo nie do przewidzenia ze względu na brak wiedzy lekarza o właściwościach leku lub skutkach ubocznych leku, o czym mógł i powinien wiedzieć, to odpowiedzialność za szkodę lekarza (zakładu leczniczego) będzie miała pełne podstawy. Lekarz ma obowiązek wszystko wiedzieć o lekach w zakresie aktualnych informacji farmaceutycznych dostarczanych każdemu lekarzowi, a co najmniej umieszczonych w ulotkach dołączonych do leku. Informacje i ostrzeżenia podane przez producenta na ulotce, z którymi pacjent może się zapoznać, mogą nie zwolnić lekarza od odpowiedzialności, gdyż nie każdy pacjent ze względu na wykształcenie, stan psychiczny i stan zdrowia może je zrozumieć i właściwie ocenić Ponadto lek może być stosowany w różny sposób (doustnie lub w formie iniekcji), w różnych dawkach w zależności od stanu pacjenta, w połączeniu z innymi lekami, o czym pacjent powinien zostać pouczony przez lekarza.

Przykładowe sprawy z naszej praktyki sądowej:

Córka powódki K. J. z powodu silnego bólu głowy trafiła do Publicznego Szpitala im. prof. W. O. w W., gdzie rozpoznano u niej ognisko krwotoczne śródmózgowe prawej okolicy ciemieniowej, malformację naczyniową - prawdopodobnie naczyniak tętniczo-żylny. Jej przypadek skonsultowano z neurochirurgiem ze Szpitala MSWiA, który zalecił embolizację wewnątrznaczyniową. Pacjentka na własne żądanie opuściła szpital w dniu 22 stycznia 2009 r. w stanie dobrym. Ordynator oddziału neurochirurgicznego Szpitala zakwalifikował K. J. do zabiegu embolizacji. Pacjentka zgłosiła się do szpitala, została zapoznana przez lekarza prowadzącego z następstwami choroby, metodami leczenia, schematem zabiegu i ryzykiem związanym z leczeniem oraz oficjalnie potwierdziła zgodę na leczenie metodą wewnątrznaczyniową. Pękanie cewników odnotowane zostało w środowisku medycznym i należy do katalogu możliwych powikłań zabiegu, choć zespół ze Szpitala nie miał dotąd z takim wypadkiem do czynienia.

W dniu 5 lutego 2009 r. około godziny 8:50 przystąpiono do zabiegu. Operator P. B. ani chirurg-asystent, pomimo znajomości języka angielskiego, nie zapoznawali się z instrukcją użycia cewnika, bazując na deklaracji sprzedawcy co do przeznaczenia narzędzia i wcześniejszych doświadczeniach w pracy z takim sprzętem. Dla doświadczonego lekarza cewnik zalicza się do sprzętów nieskomplikowanych. Skontrolowawszy przyrząd wzrokowo, by wychwycić potencjalne uszkodzenia, operator wprowadził do organizmu pacjentki mikrocewnik i za pomocą środka kontrastowego lokalizował naczynie żywiące naczyniaka, stwierdził deformację mikrocewnika i wycofał go z ciała pacjentki. Zabieg kontynuowano z użyciem nowego egzemplarza. Umiejscowiwszy mikrocewnik we właściwym naczyniu, operator przystąpił do podawania materiału embolizacyjnego - trzydziestoprocentowego roztworu lipiodolu i histoakrylu. Po chwili (1-3 sekundy) asystent zauważył wypełnianie się tętnic pacjentki zawartością cewnika z dala od naczyniaka. Operator natychmiast wycofał mikrocewnik. Naczynia krwionośne pacjentki przepłukano roztworem soli fizjologicznej i papaweryną, podejrzewając skurcz. Przepustowość tętnic była śladowa. Ponowiono podawanie soli fizjologicznej i papaweryny. Lekarze operujący dążyli do pobudzenia krążenia, rozszerzenia naczyń. Badania wykazały rozlanie się roztworu po naczyniach krwionośnych w mózgu pacjentki. Nie istnieją leki mogące rozpuścić klej tkankowy w mózgu pacjenta. Stan pacjentki był ciężki, a dalsze rokowania utrudniał fakt, że był to bardzo rzadki wypadek, lekarze liczyli na możliwość odbudowy ukrwienia w uszkodzonych partiach mózgu w młodym, silnym organizmie. Zbadawszy mikrocewnik po zabiegu, operator odkrył pęknięcie w odległości kilkunastu centymetrów od ujścia. Wyciek kleju w miejsce niepożądane skutkował niedrożnością tętnic mózgowych, co pociągnęło za sobą niewydolność krążenia, zanikanie reakcji, gorączkę, z czasem niewydolność wielonarządową. Po 10 dniach od operacji K. J. zmarła. Bezspornie lekarz operator nigdy nie zapoznał się z instrukcją obsługi mikrocewników S. E., poprzestając na lekturze ulotki cewnika, co doprowadziło do jego niewłaściwego zastosowani i do śmierci pacjentki. Odszkodowanie i zadośćuczynienie dochodzone od lekarz i szpitala było w pełni zasadne.

Polecamy Państwa uwadze nasze opracowania oparte na ogromnym doświadczeniu w prowadzeniu spraw dotyczących szeroko rozumianych błędów medycznych. Poniżej proszę wybrać interesujący Państwa temat.

  1. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za błąd medyczny lekarza w szpitalu
  2. Odpowiedzialność lekarza jako pracownika szpital za błąd medyczny
  3. Jak udowodnić błąd medyczny lekarza lub szpitala
  4. Zgoda pacjenta na zabieg medyczny lub operację,a jej brak czy zmiana
  5. Co wpływa na uzyskanie wysokiego odszkodowania czy zadośćuczynienia przy wypadku czy błędzie medycznym
  6. Zastosowanie nieprawidłowych, błędnych leków i metod leczenia przez lekarza jako błąd medyczny
  7. Wina organizacyjna szpitala i lekarza, a błąd medyczny
  8. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za śmierć członka rodziny czy osoby najbliższej
  9. Przyczynienie się do wypadku czy błędu medycznego, a obniżenie odszkodowania i zadośćuczynienia
  10. Odpowiedzialność, odszkodowanie i zadośćuczynienie na przyszłość za wypadek lub błąd medyczny
  11. Nieważność zgody pacjenta na operacje czy zabieg przez lekarza w szpitalu
  12. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za złamanie nogi
  13. Wojewódzka komisja do spraw orzekania o zdarzeniach i błędach medycznych
  14. Ubezpieczenie OC lekarza, szpitala, placówki medycznej, a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  15. Obowiązki podmiotu leczniczego w razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta i jego śmierci
  16. Prawa oraz obowiązki lekarza i dentysty w leczeniu pacjenta, a błąd medyczny oraz diagnostyczny
  17. Wadliwy, popsuty, niesprawny czy uszkodzony sprzęt lub urządzenie w szpitalu jako błąd medyczny.
  18. Renta jako odszkodowanie z tytułu zwiększonych potrzeb i utraconych zarobków w pracy poszkodowanego
  19. Przedawnienie odszkodowania i zadośćuczynienia za błąd medyczny
  20. Zakażenie, zarażenie pacjenta gronkowcem w szpitalu, a odszkodowanie za błąd medyczny
  21. Zakażenie wirusem, bakterią w szpitalu przez lekarza a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  22. Zbędna operacja i przekroczenie zakresu zgody pacjenta
  23. Martwica skóry czy kończyny oraz odleżyny jako zaniedbanie pacjenta przez szpital lub lekarza, a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  24. Wycięcie tarczycy i porażenie fałdu głosowego, a niepouczenie o konsekwencjach operacji
  25. Operacja nosa przez chirurga plastyka jako odszkodowanie za błąd medyczny
  26. Nieudzielenie pomocy osobie przez lekarza w sytuacji niebezpieczeństwa utraty życia lub zdrowia
  27. Obowiązek i odmowa udzielenia pomocy medycznej przez lekarza
  28. Nieprawidłowo wykonany zabieg plastyczny, estetyczny i chirurgiczny przez lekarza jako błąd medyczny
  29. Pozostawienie ciała obcego w polu operacyjnym, czyli ciele pacjenta jako błąd medyczny
  30. Niedotlenienie dziecka przy porodzie, a odszkodowanie za błąd medyczny
  31. Poród dziecka w sposób naturalny albo cesarskim cięciem, a odszkodowanie za błąd medyczny
  32. Operacja i amputacja piersi jako błąd medyczny
  33. Wadliwa diagnoza prenatalna, USG, wady genetyczne i schorzenia dziecka, a odszkodowanie od lekarza czy szpitala za błąd medyczny
  34. Powikłania, kalectwo i śmierć przy porodzie dziecka (noworodka) jako odszkodowanie za błąd medyczny
  35. Badania prenatalne i prawo kobiety do przerwania ciąży lub aborcji, a odszkodowanie
  36. Bezprawne pozbawienie zdolności płodzenia poprzez podwiązanie jajowodów i sterylizacja jako odszkodowanie za błąd medyczny
  37. Odszkodowanie od Policji czy Straży Miejskiej za pobicie czy złamanie
  38. Wypadek klienta w sklepie, a odszkodowanie

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji.  Prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Zastosowanie nieprawidłowych, błędnych leków i metod leczenia przez lekarza jako błąd medyczny
5 (100%) 21 votes

Skomentuj, czekamy :)

Komentarz