Badania prenatalne i prawo kobiety do przerwania ciąży lub aborcji, a odszkodowanie

Nie może budzić wątpliwości prawo kobiety do swobodnego kształtowania swojego życia osobistego, jak też uprawnienie do planowania rodziny nie wyłączając przeprowadzenia zabiegu aborcyjnego. Naruszenie powyższych uprawnień należy postrzegać w kategoriach systemu ochrony dóbr osobistych - naruszenia wolności - dobra osobistego, o którym stanowi art. 47 Konstytucji oraz art. 23 kodeksu cywilnego. Również w kategoriach naruszenia dóbr osobistych należy rozpatrywać uniemożliwienie przeprowadzenie badań, które zadecydowałyby o powstaniu prawnej możliwości uwzględnienia żądania przerwania ciąży.

Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza, w przypadku gdy:

1) ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej,

2) badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu,

3) zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego,

W przypadkach określonych w pkt 2 przerwanie ciąży jest dopuszczalne do chwili osiągnięcia przez płód zdolności do samodzielnego życia poza organizmem kobiety ciężarnej; w przypadku określonym w pkt 3 lub 4, jeżeli od początku ciąży nie upłynęło więcej niż 12 tygodni. W przypadkach, o których mowa w pkt 1 i 2, przerwania ciąży dokonuje lekarz w szpitalu. Do przerwania ciąży wymagana jest pisemna zgoda kobiety. W przypadku małoletniej lub kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest pisemna zgoda jej przedstawiciela ustawowego. W przypadku małoletniej powyżej 13 roku życia wymagana jest również pisemna zgoda tej osoby. W przypadku małoletniej poniżej 13 roku życia wymagana jest zgoda sądu opiekuńczego, a małoletnia ma prawo do wyrażenia własnej opinii. W przypadku kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest także pisemna zgoda tej osoby, chyba że na wyrażenie zgody nie pozwala stan jej zdrowia psychicznego. W razie braku zgody przedstawiciela ustawowego, do przerwania ciąży wymagana jest zgoda sądu opiekuńczego. Wystąpienie okoliczności, o których mowa w pkt 1 i 2, stwierdza inny lekarz niż dokonujący przerwania ciąży, chyba że ciąża zagraża bezpośrednio życiu kobiety. Okoliczność, o której mowa w pkt 3, stwierdza prokurator.

Zdając sobie sprawę z kontrowersji, jakie w światowym orzecznictwie i doktrynie wywołuje problem roszczeń związanych z urodzeniem dziecka upośledzonego, do którego nie doszłoby, gdyby lekarze dostarczyli rodzicom informacji umożliwiających legalne dokonanie przerwania ciąży, należy stwierdzić, że skoro prawo daje kobiecie prawo do przerwania ciąży z tzw. przyczyn genetycznych, to prawa te należy uznać za prawa podmiotowe rodziców, których naruszenie rodzi odpowiedzialność odszkodowawczą. W sytuacji, gdy badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu, rodzice mają prawo do świadomego podjęcia decyzji, czy chcą i mogą obciążyć siebie i swoją rodzinę skutkami urodzenia dziecka upośledzonego. Mają prawo w takiej sytuacji podjąć decyzję o przerwaniu ciąży. Działanie lub zaniechanie lekarza polegające na odmowie skierowania na odpowiednie badania prenatalne lub pod opiekę poradni genetycznej w sytuacji zagrożenia obciążenia płodu wadą genetyczną, nieudzielenie rodzicom pełnych informacji o tym zagrożeniu oraz o możliwości, sposobach i terminie, w jakim wadę można wykryć, stanowi naruszenie omówionych wyżej obowiązków lekarza i praw pacjenta, a także prawa rodziców do planowania rodziny i podjęcia świadomej decyzji o posiadaniu dziecka dotkniętego wadą genetyczną lub o przerwaniu ciąży, zgodnie z przepisami ustawy o planowaniu rodziny. Uniemożliwienie rodzicom wykonania tych praw prowadzące do urodzenia, wbrew ich woli, dziecka upośledzonego, rodzi po stronie podmiotu odpowiedzialnego obowiązek zapłaty odpowiedniego zadośćuczynienia i odszkodowania za doznaną w wyniku naruszenia ich dóbr osobistych krzywdę.

Należy podkreślić, że szkodą rodziców nie jest sam fakt urodzenia dziecka dotkniętego wadą genetyczną, bowiem urodzenie się człowieka w żadnym wypadku nie może być uznane za szkodę. Ich szkodą jest uszczerbek majątkowy wynikający z konieczności ponoszenia dodatkowych kosztów utrzymania i wychowania związanych z upośledzeniem dziecka, których nie planowali, nie godzili się ponosić i nie musieliby ponosić, gdyby nie zostało naruszone ich prawo do planowania rodziny i podjęcia decyzji o przerwaniu ciąży. Tak rozumiana szkoda majątkowa rodziców pozostaje w związku przyczynowym  z określonymi zaniedbaniami lekarzy prowadzącymi do pozbawienia rodziców możliwości podjęcia decyzji o przerwaniu ciąży. I tylko za to lekarze ponoszą odpowiedzialność, bowiem samo upośledzenie dziecka pozostaje oczywiście poza zakresem ich działań i odpowiedzialności.

Oceniając zarówno możliwość zasądzenia, ze względu na brak obligatoryjności, jak i wysokość odpowiedniej sumy pieniężnej, sąd musi wziąć pod uwagę kompensacyjny charakter zadośćuczynienia oraz odszkodowania i rodzaj naruszonego dobra - ciężar gatunkowy poszczególnych dóbr osobistych nie jest bowiem jednakowy i nie wszystkie dobra osobiste zasługują na jednakowy poziom ochrony za pomocą środków o charakterze majątkowym. Ponadto, sąd musi zbadać nasilenie złej woli oraz celowość zastosowania tego środka. Przekłada się to zarówno na możliwość zasądzenia zadośćuczynienia w konkretnej sprawie, jak i na jego wysokość. Początkowe wahania rodzica, co do utrzymania bądź przerwania ciąży nie mają znaczenia dla ustalenia wysokości zadośćuczynienia, jak też samej możliwości jego przyznania.

W praktyce sądowej wskazuje się,że odszkodowanie może zostać zasądzone w przypadku każdego stopnia winy, niezależnie od jej natężenia. Stwierdzenie choćby winy nieumyślnej po stronie naruszyciela wystarcza do zasądzenia odszkodowania.

Polecamy Państwa uwadze nasze opracowania oparte na ogromnym doświadczeniu w prowadzeniu spraw dotyczących szeroko rozumianych błędów medycznych. Poniżej proszę wybrać interesujący Państwa temat.

  1. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za błąd medyczny lekarza w szpitalu
  2. Odpowiedzialność lekarza jako pracownika szpital za błąd medyczny
  3. Jak udowodnić błąd medyczny lekarza lub szpitala
  4. Zgoda pacjenta na zabieg medyczny lub operację,a jej brak czy zmiana
  5. Co wpływa na uzyskanie wysokiego odszkodowania czy zadośćuczynienia przy wypadku czy błędzie medycznym
  6. Zastosowanie nieprawidłowych, błędnych leków i metod leczenia przez lekarza jako błąd medyczny
  7. Wina organizacyjna szpitala i lekarza, a błąd medyczny
  8. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za śmierć członka rodziny czy osoby najbliższej
  9. Przyczynienie się do wypadku czy błędu medycznego, a obniżenie odszkodowania i zadośćuczynienia
  10. Odpowiedzialność, odszkodowanie i zadośćuczynienie na przyszłość za wypadek lub błąd medyczny
  11. Nieważność zgody pacjenta na operacje czy zabieg przez lekarza w szpitalu
  12. Odszkodowanie i zadośćuczynienie za złamanie nogi
  13. Wojewódzka komisja do spraw orzekania o zdarzeniach i błędach medycznych
  14. Ubezpieczenie OC lekarza, szpitala, placówki medycznej, a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  15. Obowiązki podmiotu leczniczego w razie pogorszenia się stanu zdrowia pacjenta i jego śmierci
  16. Prawa oraz obowiązki lekarza i dentysty w leczeniu pacjenta, a błąd medyczny oraz diagnostyczny
  17. Wadliwy, popsuty, niesprawny czy uszkodzony sprzęt lub urządzenie w szpitalu jako błąd medyczny.
  18. Renta jako odszkodowanie z tytułu zwiększonych potrzeb i utraconych zarobków w pracy poszkodowanego
  19. Przedawnienie odszkodowania i zadośćuczynienia za błąd medyczny
  20. Zakażenie, zarażenie pacjenta gronkowcem w szpitalu, a odszkodowanie za błąd medyczny
  21. Zakażenie wirusem, bakterią w szpitalu przez lekarza a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  22. Zbędna operacja i przekroczenie zakresu zgody pacjenta
  23. Martwica skóry czy kończyny oraz odleżyny jako zaniedbanie pacjenta przez szpital lub lekarza, a odszkodowanie i zadośćuczynienie
  24. Wycięcie tarczycy i porażenie fałdu głosowego, a niepouczenie o konsekwencjach operacji
  25. Operacja nosa przez chirurga plastyka jako odszkodowanie za błąd medyczny
  26. Nieudzielenie pomocy osobie przez lekarza w sytuacji niebezpieczeństwa utraty życia lub zdrowia
  27. Obowiązek i odmowa udzielenia pomocy medycznej przez lekarza
  28. Nieprawidłowo wykonany zabieg plastyczny, estetyczny i chirurgiczny przez lekarza jako błąd medyczny
  29. Pozostawienie ciała obcego w polu operacyjnym, czyli ciele pacjenta jako błąd medyczny
  30. Niedotlenienie dziecka przy porodzie, a odszkodowanie za błąd medyczny
  31. Poród dziecka w sposób naturalny albo cesarskim cięciem, a odszkodowanie za błąd medyczny
  32. Operacja i amputacja piersi jako błąd medyczny
  33. Wadliwa diagnoza prenatalna, USG, wady genetyczne i schorzenia dziecka, a odszkodowanie od lekarza czy szpitala za błąd medyczny
  34. Powikłania, kalectwo i śmierć przy porodzie dziecka (noworodka) jako odszkodowanie za błąd medyczny
  35. Badania prenatalne i prawo kobiety do przerwania ciąży lub aborcji, a odszkodowanie
  36. Bezprawne pozbawienie zdolności płodzenia poprzez podwiązanie jajowodów i sterylizacja jako odszkodowanie za błąd medyczny
  37. Odszkodowanie od Policji czy Straży Miejskiej za pobicie czy złamanie
  38. Wypadek klienta w sklepie, a odszkodowanie

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji.  Prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Badania prenatalne i prawo kobiety do przerwania ciąży lub aborcji, a odszkodowanie
5 (100%) 19 votes

Skomentuj, czekamy :)

Komentarz

Musisz Zalogowany by skomentować